Esdras Nogueira (βαρύτονο σαξόφωνο), Thanise Silva (φλάουτο), Marcus Moraes (ηλεκτρική κιθάρα), Vavá Afiouni (ηλεκτρικό μπάσο),Thiago Cunha (ντραμς)
Όταν ένα ιερό τέρας σαν τον Hermeto Pascoal βγαίνει και προβλέπει δημόσια το λαμπρό σου μέλλον, ε, κακά τα ψέματα, τα λόγια περιττεύουν. Θα συμφωνήσετε μέχρι τελείας μαζί του, αν ανατρέξετε στη δισκογραφία τού Esdras Nogueira και τον ακούσετε να επανεφευρίσκει τα πεπραγμένα του Caetano Veloso ή να τονίζει τις funk jazz tropical απολήξεις ως βασικό μέλος των Móveis Coloniais de Acaju. Έχει αυτή τη σπάνια, κυριολεκτικά και μεταφορικά, δύναμη να βγάζει το βαρύτονο σαξόφωνό του στο προσκήνιο, ανοίγοντας τους πατρογονικούς βραζιλιάνικους δρόμους, ξανασχεδιάζοντας τους στο παρόν, επηρεασμένος σαφώς από περιπτώσεις όπως οι Kamasi Washington και Tony Allen. Με αισίως έξι σόλο άλμπουμ στις αποσκευές του, μεταξύ σφιχτής latin jazz και MPB (Música Popular Brasileira) ιδωμένης με afrobeat νεύρο, ο Esdras Nogueira έχοντας ήδη καταπλήξει το κοινό τού WOMEX 2025, έρχεται με το κουιντέτο του κι εκείνα τα ευφορικά grooves που τα ρουφάς βαθιά μέσα σου και τα κουβαλάς για μέρες.