Lagon Nwar

Λένε πως μέσα στη φωνή της Ann O’aro, βγαίνει ένα τραγούδι που αγκαλιάζει τον ασυμβίβαστο αγώνα της για την αποαποικιοποίηση του σώματος. Ένα τραγούδι που κοιτά στα μάτια το σκοτάδι, χωρίς να φοβάται τις σκιές, ένα τραγούδι-πρό(σ)κληση στην υπόθεση των Lagon Nwar, εκεί που συναντώνται οι γειωμένες μνήμες από την Μπουρκίνα Φάσο, τα avant garde ξέφτια των Tri-Collectif, η ορμητική Creole παράδοση, η ακατέργαστη afro jazz, κι η λοξή ευρωπαϊκή pop. Στον παρθενικό του δίσκο που μόλις συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής, αυτό το δαιμονισμένο γαλλικό κουαρτέτο δεν συνηγόρησε ποτέ με την έννοια των συνόρων. Υπογράμμισε τα περιγράμματα ενός διαλόγου μεταξύ Μασκαρέν, Παρισιού και Ουαγκά, πόνταρε ηλεκτρικά στην αλμυρή γεύση του νερού, στην οσμή του λιμανιού και των πυρομαχικών του, σε εκείνα τα «ασήμαντα» που είναι τόσα παλιά όσο κι η ίδια η ζωή. Το συναυλιακό τελετουργικό των Lagon Nwar, δε χωρά σε δίσκους ή streaming links. Είναι μια εμπειρία που διαπιστώνει κανείς με τα ίδια του τα μάτια.